Rozważania Styczeń 2024

Wspólnoty Dzieła Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa
Cechy zaangażowanych we Wspólnotę Dzieła Intronizacji
Najświętszego Serca Pana Jezusa
(styczeń 2024)
Serce Jezusa Ojca Przedwiecznego

Wprowadzenie

Z Orędzia Wielkanocnego Benedykta XVI (2011):

Zaskakujące wydarzenie zmartwychwstania Jezusa w istocie jest wydarzeniem miłości: miłości Ojca, który oddaje Syna za zbawienie świata; miłości Syna, który z woli Ojca oddaje się za nas wszystkich; miłości Ducha, która wyprowadza Jezusa spośród umarłych w Jego przemienionym ciele. I jeszcze: jest to wydarzenie miłości Ojca, który „na nowo przyjmuje Syna w ramiona”, otaczając Go swoją chwałą; miłości Syna, który w mocy Ducha powraca do Ojca, odziany w nasze przemienione człowieczeństwo.


Wezwanie „Serce Jezusa Ojca Przedwiecznego” to nasze wyznanie wiary w Jezusa Boga Człowieka. To nasze odkrycie ludzkiej i boskiej natury człowieka. Źródeł tej prawdy można odnaleźć w dialogu Jezusa z uczniami

Medytacja

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?» A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków». Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego». Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. (Mt 16,13-17)

Odpowiedź moja na pytanie Jezusa: Za kogo mnie uważacie? – to fundamentalna podstawa naszej wiary. „Prowokacja” Mistrza z Nazaretu niesie ze sobą dwa wskazania dotyczące owego odkrycia.

  1. Rozeznanie świadectw innych. Jezus wie doskonale, że człowiek kieruje się zdaniem innych. Stąd też pyta swoich uczniów: Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? Wydaje się, że trzeba zadać sobie to pytanie, co moi znajomi, przyjaciele, rodzina, osoby z którymi się spotykam na co dzień, myślą o Jezusie? Często te odpowiedzi dają wiele refleksji i własnych przemyśleń. Rozeznawanie świadectw innych o Jezusie poszerza przestrzeń spotkania z Mistrzem. Warto o tym pamiętać wtedy, kiedy własna odpowiedź jest jakaś mało czytelna. Takim świadectwem jest życie Służebnicy Pańskiej Rozalii Celakównej.
  2. Osobiste świadectwo. Jezus domaga się jednak osobistej odpowiedzi, a nie zasłyszanej. Stąd też następuje drugie pytanie: A wy za kogo Mnie uważacie? Czyż nie ma racje ks. Jan Twardowski, który pisał:
    Dobry Jezu z gwoździami ostrymi
    raz piszący na świętej ziemi
    że pisałeś a potem starłeś
    krzyż podjąłeś, za nas umarłeś
    niech Cię wielbią, kochają i słyszą
    dużo milczą, króciutko piszą –
    nad książkami wielkimi, mądremi
    spójrz jak w Piotra – niech płaczą w sieni.

Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?„ „A wy, za kogo mnie uważacie?„.
Ważniejsze jest chyba to drugie pytanie Jezusa, zwrócone do każdego z nas. Kim jest dla mnie Jezus? Nie wystarczy tylko uwierzyć w Niego. Wiele spośród nas wierzy, że On jest Bogiem – a jednak żyjemy tak, jakby Go nie było. Najwięcej znaczy nasz osobisty stosunek do Jezusa.
Kim jest dla mnie? Czy jest moim nauczycielem, sędzią i przyjacielem? Czy smucę się, kiedy grzech mnie od Niego oddala, a cieszę się, kiedy do Niego powracam? Czy w Nim odnajduję sens mojego życia? Takie pytania zadawała też Służebnica Pańska Rozalia Celakówna.

Odpowiedź dana Jezusowi sprawia, że człowiek chce przylgnąć do Mistrza. Tak dosadnie o tym pisał św. Jan Paweł II (Ecclesia de Eucharistia 25): Pięknie jest zatrzymać się z Nim i jak umiłowany uczeń oprzeć głowę na Jego piersi (por. J 13,25), poczuć dotknięcie nieskończoną miłością Jego Serca. Jeżeli chrześcijaństwo ma się wyróżniać w naszych czasach przede wszystkim „sztuką modlitwy”, jak nie odczuwać odnowionej potrzeby dłuższego zatrzymania się przed Chrystusem obecnym w Najświętszym Sakramencie na duchowej rozmowie, na cichej adoracji w postawie pełnej miłości? Ileż to razy, moi drodzy Bracia i Siostry, przeżywałem to doświadczenie i otrzymałem dzięki niemu siłę, pociechę i wsparcie!

Motto na cały miesiąc: Doskonałym Twym sługą jest ten, kto nie stara się usłyszeć od Ciebie, czego pragnie, ale kto pragnie tego, co od Ciebie usłyszał (św. Augustyn)

Problemy do rozważenia

  1. Kim jest dla mnie Jezus, Syn Boży?
  2. Czego ode mnie Jezus oczekuje?
  3. Jakie miejsce w moim życiu zajmuje Bóg Ojciec?
  4. Czym wypełnione jest moje serce?

Modlitwa

Panie Jezu, Synu Ojca Przedwiecznego, daj nam serce pełne Twojej Woli i spraw, abyśmy zawsze pamiętali, że jesteś Bogiem-Człowiekiem, który czeka na naszą odpowiedź poprzez dobre życiowe wybory. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

bp Janusz Mastalski

  • Adoracje i modlitwy

  • Rozważania

  • Homilie i kazania

  • Błogosławieństwa

  • Z życia wspólnot

  • Sympozja

  • Galeria

  • Audio

  • Wideo

Skip to content