Przeskocz do treści

Intronizacja osobista i w rodzinie – o. Jan

Intronizacja, to świadomy akt, decyzja, aby w każdym przejawie życia osobistego, rodzinnego, społecznego punktem odniesienia był Chrystus, Jego Serce, a w relacjach międzyludzkich - miłość. W Intronizacji na pierwszym miejscu jest „Ty”, w odniesieniu do Chrystusa, Jego Boskiego Serca.   Intronizacja Najświętszego Serca Pana Jezusa to decyzja wyboru Jezusa, Jego Serca, „w którym mieszka cała pełnia Bóstwa”.

Poświęcenie się Bożemu Sercu, to sposób życia - to poświęcanie się dla Boga i dla ludzi, ze względu na Boga, według Jezusowej interpretacji tego słowa, który idąc na mękę i śmierć, mówił: A Ja za nich w ofierze poświęcam samego siebie (J 17,19) ;  w tym znaczeniu, jak matka poświęca się dzieciom, ojciec rodzinie, kapłan posłudze Ewangelii, żołnierz ojczyźnie itd. W Poświęceniu na pierwszym miejscu jest „ja”:  Ja, poświęcam się Bożemu Sercu, odpowiadając na Jego miłość... W tym sposobie życia potwierdza się Intronizacja: Chrystus, Jego Boskie Serce króluje w życiu osobistym, rodzinnym i społecznym.

Intronizacja Najświętszego Serca Pana Jezusa to decyzja, która w konsekwencji wyraża także Poświęcenie się Bożemu Sercu, jest wstępem do życia  poświęconego Bożemu Sercu.

Intronizacja Najświętszego Serca Pana Jezusa osób indywidualnych dokonuje się  w modlitwie indywidualnej.

W dniu, w którym na rekolekcjach wygłasza się naukę na temat Intronizacji i Poświęcenia Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, w ramach dziękczynienia w czasie Mszy świętej, pozostawia się chwilę czasu na modlitwę osobistą.  Ma to być osobista modlitwa, a nie wspólnotowe powtarzanie słów wypowiadanych przez rekolekcjonistę.  Można również takiego Aktu dokonać w osobistej modlitwie, najlepiej przed Najświętszym Sakramentem. Poniższy Akt zawiera istotne elementy Intronizacji i Poświęcenia.

Odpowiadając na miłość Twego Boskiego Serca, wyznaję: Jezu, jesteś  Królem! Jezu, jesteś moim Królem! Daj mi poznać wolę Twoją, Panie! Oto jestem!

Jezu, jesteś Królem!   To prawda obiektywna, którą przyjmujemy i wyznajemy.  Jezu, jesteś moim Królem! To przyjęcie obiektywnej prawdy, jako własnej. Daj mi poznać wolę Twoją, Panie!  Królowanie Jezusa, Jego Boskiego Serca wyraża się w pełnieniu woli Bożej. Oto jestem! To konkret. Tu i teraz oddaję się do dyspozycji Chrystusowi, aby poświęcać się Jego Boskiemu Sercu  w znaczeniu, jakie On sam temu słowu nadał: A  Ja za nich w ofierze poświęcam samego siebie...

Powyższy tekst: Jezu, jesteś Królem...  warto nauczyć się na pamięć i często go powtarzać, zwłaszcza po Komunii świętej.

Akt Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa Króla królów i Pana panów

 - osobisty -

   Chrystus umiłował nas i samego siebie wydał za nas w ofierze (Ef 5,2)

        Odpowiadając na miłość Twego Boskiego Serca, wyznaję:

Jezu, jesteś  Królem

Jezu, jesteś moim Królem

Daj mi poznać wolę Twoją, Panie

Oto jestem

Pozwolenie na druk: O. E. Nocuń CSsR, Prowincjał, L.dz. 168/03/98

Akt Osobistego Poświęcenia się

Najświętszemu Sercu Jezusowemu

wg św. Małgorzaty Marii Alacoque

     Ja N. Oddaję i poświęcam siebie Najświętszemu Sercu Pana Jezusa Chrystusa; moją osobę i moje życie, moje uczynki, trudy i cierpienia, aby odtąd czcić, miłować i wielbić to Serce.

     Mocno postanawiam należeć całkowicie do Niego i czynić wszystko z miłości ku Niemu, wyrzekając się z całego serca wszystkiego, co by Mu się mogło nie podobać.

     Ciebie, o Najświętsze Serce obieram jako jedyny przedmiot mojej miłości, jako obrońcę mojego życia, jako rękojmię mego zbawienia, jako lekarstwo na moja słabość, jako naprawienie wszystkich błędów mojego życia i jako pewne schronienie w godzinę śmierci.

     O Serce Jezusa pełne dobroci, bądź moim usprawiedliwieniem wobec Boga Ojca i odwróć ode mnie Jego sprawiedliwe zagniewanie.

     O Serce pełne miłości, w Tobie pokładam całą moją ufność, ponieważ obawiam się wszystkiego ze strony mojej skłonności do czynienia zła, natomiast spodziewam się wszystkiego od Twojej dobroci.

     Wyniszcz we mnie wszystko to, co może się Tobie nie podobać, albo sprzeciwiać. Niech Twoja czysta miłość tak głęboko przeniknie moje serce, abym nigdy nie zapomniał(a) o Tobie, ani nie był(a) odrzucony(a) od Ciebie, o to błagam Cię przez Twoją dobroć.

     Niech imię moje będzie zapisane w Tobie, ponieważ pragnę, aby największym moim szczęściem i radością było żyć i umierać jako Twój sługa (Twoja służebnica). Amen.

Impr., Nr 494/85 Kraków Jan Vic.Gen.

Miejscowość, data.........................................

Podpis ...........................................................

Odpowiadając na miłość Serca Jezusa do nas, podejmuję zobowiązania rekolekcyjne, misyjne – do wyboru.

Zobowiązuję się:

  1. Włączyć się w Dzieło Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa Króla królów i Pana panujących. 
  2. Często czytać Pismo święte, a prawdy w nim zawarte medytować, zachowywać w sercu i stosować w życiu. 
  3. Czcić Niepokalane Serce Najświętszej Maryi Panny  i praktykować modlitwę różańcową. 
  4. Angażować się w życie parafialne. 
  5. Bardziej zaangażować się w pomoc innym i w dzieła ewnagelizacyjne./określić rodzaj zaangażowania/

                                                                                                                                             Opracowanie: O. Jan Mikrut CSsR

Do użytku wewnętrznego

Miejscem Aktu Intronizacji w rodzinie jest rodzina.

która jest  domowym  Kościołem.

Członkowie rodziny gromadzą się przed obrazem Najświętszego Serca Pana Jezusa lub Chrystusa Króla, w czasie wskazanym przez rekolekcjonistę (np. w czasie Apelu Jasnogórskiego),   lub, w czasie dla rodziny najbardziej dogodnym.

Modlitwę rozpoczyna ojciec, lub w razie jego nieobecności, matka. Odpowiednio wcześniej ustalone fragmenty mogą odmówić poszczególni członkowie rodziny. Wskazane jest, aby członkowie rodziny powtarzali słowa czytane przez jedną osobę. Po tej modlitwie wszyscy podpisują się pod odczytanym tekstem oraz  na odwrocie   obrazu,  który po Akcie Intronizacji umieszcza się na wcześniej przygotowanym miejscu.

Spotkanie w rodzinie może przebiegać w następujący sposób:

Pieśń do Serca Pana Jezusa, lub Chrystusa Króla

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego

Wezwanie Ducha Świętego

Akt Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa 

Następnie  należy odmówić  dziesiątek różańca w intencji rodziny  rozważając wybraną tajemnicę

Pod Twoją obronę

Pieśń do Chrystusa Króla lub Bożego Serca

Na zakończenie ustalić terminy wspólnego odnowienia  tego Aktu: np. rocznice, święta, nadzwyczajne wydarzenia w rodzinie itp., a tekst modlitwy umieścić w miejscu łatwo dostępnym.

*******************************

                                                                                       Do użytku wewnętrznego

                                                                                                                                            Opracowanie: O. Jan Mikrut CSsR

Akt Intronizacji

Najświętszego Serca Pana Jezusa

   Króla królów i Pana panów

w rodzinie

Chrystus umiłował nas i samego siebie wydał za nas w   ofierze (Ef 5,2)

              Najświętsze Serce Jezusa, Jezu, Zbawco nasz! Wiemy, że chcesz, utwierdzić królestwo świętej miłości na ziemi. Chcesz dokonać tego przez rodziny, które wprowadzą Cię do swych domów i zechcą kierować się Twoim Boskim prawem. Do rodzin takich i my chcemy należeć. Ciebie, Jezu, Królu nieba i ziemi, uznajemy na zawsze jako Głowę naszej rodziny oraz poświęcamy się Boskiemu Sercu Twemu.                                    

            Poddajemy Twemu panowaniu nasz umysł przez żywą wiarę, poddajemy swoją wolę poprzez zachowanie Twoich przykazań. Pragniemy, aby nasza rodzina była Domowym Kościołem, żywą cząstką Twojego Mistycznego Ciała. Przyrzekamy strzec łaski uświęcającej i jednoczyć się z Tobą w częstej Komunii świętej. Dołożymy też wszelkich starań, aby kraj nasz był prawdziwym Królestwem Twoim i Twojej Matki. Umocnij nas Panie, abyśmy wiarę Ojców oraz cześć dla Ciebie, Twego Boskiego Serca przekazali następnym pokoleniom.

Zobowiązujemy się walczyć z grzechem, bronić świętości i nierozerwalności małżeństwa, strzec życia nienarodzonych, dbać skutecznie o pełne wychowanie religijne młodzieży, walczyć z wadami naszymi, głównie z pijaństwem, nieczystością,  nieposzanowaniem dnia świętego i niezgodą.

Bądź, dobry Jezu, Królem naszej rodziny i zjednoczeniem naszych serc. Bądź z nami w pracy i odpoczynku. Dziel z nami dolę i niedolę. Spraw, aby kiedyś cała nasza rodzina na zawsze zjednoczona z Tobą, wielbiła w niebie miłość i miłosierdzie Twoje. Przyrzekamy często odnawiać ten Akt osobiście i w rodzinie.

Maryjo, Królowo Rodzin, módl się za nami.

Święty Józefie, Opiekunie Rodzin, módl się za nami

             Imprimatur, Biskup Łomżyński Stanisław Stefanek TChr dnia 15.09.2003 r., N.1529/B/2003

Miejscowość, data..................................................

Podpisy członków rodziny 

................................................................................................................

………………………………………………………………………………….

………………………………………………………………………………….

…………………………………………………………………………………

……………………………………………………………………

Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: Panem jest Jezus. (1 Kor 12,3)

Pieśni: (do wyboru)

O Stworzycielu Duchu, przyjdź

1. O Stworzycielu Duchu, przyjdź, nawiedź dusz wiernych Tobie krąg. 

Niebieską łaskę zesłać racz, sercom, co dziełem są Twych rąk.

2. Pocieszycielem jesteś zwan, i Najwyższego Boga dar.

Tyś namaszczeniem naszych dusz, zdrój żywy, ognia żar.

3. Ty darzysz łaską siedemkroć, bo moc z prawicy Ojca masz.

Przez Ojca obiecany nam, mową wzbogacasz język nasz.

4. Światłem rozjaśnij naszą myśl, w serca nam miłość świętą wlej

i wątłą słabość naszych ciał pokrzep stałością mocy swej.

5. Nieprzyjaciela odpędź w dal i Twym pokojem obdarz wraz;

niech w drodze za przewodem Twym miniemy zło, co kusi nas.

6. Daj nam przez Ciebie Ojca znać, daj, by i Syn poznany był,

i Ciebie jedno tchnienie Dwóch niech wyznajemy z wszystkich sił.

7. Niech Bogu Ojcu chwała brzmi, Synowi, który zmartwychwstał,

i Temu, co pociesza nas, niech hołd wieczystych płynie chwał. Amen.

 Przybądź Duchu Święty

1. Przybądź, Duchu Święty, spuść z niebiosów wzięty, światła Twego strumień!

Przyjdź, Ojcze ubogich, Dawco darów mnogich, przyjdź, Światłości sumień!

2. O najmilszy z gości, słodka serc radości, słodkie orzeźwienie!

W pracy Tyś ochłodą, w skwarze żywą wodą, w płaczu utulenie.

3. Światłości najświętsza! Serc wierzących wnętrza  poddaj Swej potędze!

Bez Twojego tchnienia, cóż jest wśród stworzenia? Jeno cierń i nędze.

4. Obmyj, co nie święte, oschłym wlej zachętę,  ulecz serca ranę!

Nagnij, co jest harde, rozgrzej serca twarde, prowadź zabłąkane.

5. Daj Twoim wierzącym, Tobie ufającym, siedmiorakie dary.

Daj zasługę męstwa, daj wieniec zwycięstwa, daj szczęście bez miary. Amen. Alleluja!

Chrystus wodzem

Chrystus Wodzem, Chrystus Królem. 

Chrystus, Chrystus Władcą nam.

Christus vincit, Christus regnat. 

Christus, Christus imperat.

Cóż Ci Jezu damy? 

1. Cóż Ci, Jezu, damy za Twych łask strumienie? 

     Z serca Ci składamy korne dziękczynienie.                         

Refren:     Panie nasz, króluj nam! Boże nasz, króluj nam!

Poprzez wieczny czas, Króluj, Jezu, nam!

2. W serca Twego ranie, o serc naszych Królu, Pokój i wytrwanie, ukojenie w bólu.    Refren.

3. Ty nas wspieraj w znoju, strzeż przez życie całe, 

    Byśmy w serc pokoju Twą wielbili chwałę.  Refren.

Nie rzucim Chryste…

Nie rzucim Chryste świątyń Twych, 

Nie damy pogrześć wiary!

Próżne zakusy duchów złych

i próżne ich zamiary!

Bronić będziemy Twoich dróg.

Tak nam dopomóż Bóg! (bis) 

2. Ze wszystkich świątyń, chat i pól

Popłynie hymn wspaniały:

Niech żyje Jezus Chrystus Król 

w koronie wiecznej chwały!

Niech, żyje Maria! zagrzmi róg.

Tak nam dopomóż Bóg! (bis)

3. I taki triumf, taki cud powieje

z Jasnej Góry,

I z taką wiarą ruszy lud -

Synowie Polski, córy.

Że jak mgławica pierzchnie wróg.

Tak nam dopomóż Bóg! (bis)

                                                                                       Do użytku wewnętrznego

                                                                                                                                           Opracowanie: O. Jan Mikrut CSsR