Przeskocz do treści

Ks. prof. dr hab. Janusz Królikowski

Intronizacja Najświętszego Serca Pana Jezusa

Historia i założenia teologiczne

Słowo intronizacja stało się jednym z bardziej popularnych słów teologicznych, wokół którego toczą się w ostatnim ćwierćwieczu rozmaite debaty. Jest na pewno interesujące, a nawet intrygujące, dlaczego ten w sumie „młody” neologizm teologiczny zwraca taką uwagę. Warto więc zająć się jego genezą, gdyż w ten sposób można znaleźć pewne światła dotyczące jego rozumienia i jego przesłania teologiczno-duchowego. Jest to tym ważniejsze, że do intronizacji odwołują się różne ruchy o charakterze duchowym, duszpasterskim, a także społecznym i politycznym. Najczęściej intronizacja pojawia się w ramach kultu Najświętszego Serca Jezusa, w którym jest obecne od ponad stu lat. Pojawia się ono także w współcześnie kontekście kultu Chrystusa Króla. Nie zawsze jest ono jednak właściwie rozumiane, a niekiedy jest ono nawet nadużywane przez zastosowania ideologiczne. W takim kontekście, mając na celu przybliżenie jego treści i znaczenia, spójrzmy więc na jego genezę i na zawarte w nim przesłanie duchowe.

Czytaj dalej... "Marzec 2022 r."

Ks. prof. dr hab. Janusz Królikowski

Powołani do wiary i miłości
w świetle Najświętszego Serca Jezusa

Kościół jest pierwszorzędnie kontynuacją gestu Syna Bożego, który przyszedł na świat, aby nas szukać tam, gdzie jesteśmy. Przez biskupów, kapłanów i świeckich włączonych w posłanie Kościoła, przedłuża się ten gest Chrystusa, który przychodzi szukać w jakiś sposób ludzi, gdziekolwiek oni są, by dokonać podniesienia ich do tego, co boskie. Duch Święty jest „rzeką wody żywej, wypływającej z przebitego boku Chrystusa”. W tym właśnie miejscu sytuuje się autentyczna podstawa pobożności i duchowości chrześcijańskiej, szczególnie zaś tej jej formy, która czci Serce Jezusa. Duch Święty – dodajmy – jest tą rzeką wody żywej wypływającej z uwielbionego człowieczeństwa Chrystusa, która – jak mówi Apokalipsa – spłynęła do miasta, wzbudzając wszędzie życie istot duchowych. Dlatego świat, w którym żyjemy, jest tym światem, o którym wiemy, że Duch Święty działa w nim, by wzbudzić tych, którzy podejmą wysiłek autentycznego życia.

Czytaj dalej... "Luty 2022 r."

Najświętsze Serce Jezusa źródło świętości
W stulecie aktu poświęcenia narodu polskiego Sercu Jezusowemu z 3 czerwca 1921 roku

Święty John Henry Newman stwierdził kiedyś z wyjątkową przenikliwością i zdolnością syntezy: „Świętość […] stanowi ożywiającą i oświecającą zasadę wiary, która daje jej oczy, ręce i nogi”. Tak, w wierze chrześcijańskiej chodzi o świętość, o to, by opierając się na wierze i żyjąc nią w nadziei i miłości, dojść do świętości. Gdy wyraża się w świętości, wiara osiąga swoją pełnię, dokonując przemiany całego człowieka, który dzięki niej zyskuje nowy sposób życia, pozwalający mu z nową wrażliwością i w nowej perspektywie myśleć, postępować, pracować, trudzić się, cierpieć itd.

Czytaj dalej... "Styczeń 2022 r."

Świadectwa o heroiczności życia Służebnicy Bożej Rozalii Celakówny

Służebnica Boża Rozalia Celakówna wiodła życie ciche i ukryte. O heroiczności jej cnót oraz o głębokim życiu mistycznym jakie prowadziła dowiedziano się dopiero po jej śmierci. Wiele osób z którymi Rozalia spotykała się na co dzień złożyło wobec władz kościelnych liczne świadectwa dotyczące jej osoby. Zeznania rodziny Rozalii, jej znajomych i przyjaciół, współpracowników, a szczególnie trzech spowiedników i kierowników sumienia, pozwalają zobaczyć Rozalię jako osobę pełną Bożego ducha oraz miłości do Boga i bliźnich[1].

Do tej pory zostało przebadanych 56 świadków świątobliwego życia Rozalii. Zeznania tych świadków są piękne i w zupełności harmonizują z tym, co głoszą pełne namaszczenia pisma naszej mistyczki z Podhala[2]. Oto te najważniejsze, wybrane świadectwa o Celakównie.

Czytaj dalej... "GRUDZIEŃ 2021 r."

Rozważania na listopad

Apostolstwo życia Rozalii, ukazane w przyjęciu cierpienia
i w postawie cierpliwości wobec różnych sytuacji życiowych

Kontynuuje temat podjęty przez o. Waldemara w październiku, w oparciu o wskazówki jakie otrzymała Rozalia Celakówna od Matki Najświętszej w Bazylice Dominikanów pw. Świętej Trójcy w Krakowie, we wrześniu 1939 roku: „Wam należy się modlić gorąco, składać z siebie ofiary, cierpieć to wszystko, co macie z nieskończonej mądrości i dobroci Bożej przeznaczone i cierpliwie czekać na wszystko. Bóg wie, co czyni, a co czyni, czyni wszystko dobrze. Oddajcie się Mnie i bądźcie spokojni. Trzeba mieć wiarę bez rozumowania”[1].

Czytaj dalej... "LISTOPAD 2021 r."

Apostolstwo życia Rozalii ukazane w modlitwie
i składaniu ofiary z siebie za grzeszników

Tekst w oparciu o wskazówki jakie otrzymała Rozalia Celakówna od Matki Najświętszej w Bazylice Dominikanów pw. Świętej Trójcy w Krakowie, we wrześniu 1939 roku: „Wam należy się modlić gorąco, składać z siebie ofiary, cierpieć to wszystko, co macie z nieskończonej mądrości i dobroci Bożej przeznaczone i cierpliwie czekać na wszystko. Bóg wie, co czyni, a co czyni, czyni wszystko dobrze. Oddajcie się Mnie i bądźcie spokojni. Trzeba mieć wiarę bez rozumowania”[1].

Czytaj dalej... "PAŹDZIERNIK 2021 r."

O.Waldemar Sojka CSsR

Kazanie wygłoszone podczas Mszy Świętej
w Sanktuarium Relikwi Drzewa Krzyża Świętego na Świętym Krzyżu, 14.09.2021r.

Króluj nam Chryste! Św. Alfons de Liguori, założyciel mojego zakonu redemptorystów namalował bardzo przejmujący obraz noszący tytuł „Ukrzyżowany”.
Na misje święte, które często wygłaszał, zabierał ze sobą wizerunek przedstawiający Jezusa ukrzyżowanego, bardzo cierpiącego i skrwawionego, aby pokazać słuchaczom, że to cierpienie Jezusa, Jego wyniszczenie dokonało się z miłości, że w Nim jest nasze życie. Być może go już widzieliście. Sam obraz jest bardzo mocny, bardzo wzruszający – Chrystus wiszący na krzyżu, który wygląda jak jedna wielka rana.

Czytaj dalej... "PAŹDZIERNIK 2021 r."

Rozalia Celakówna przykładem heroicznej wierności Jezusowi Chrystusowi w życiu codziennym.

Wytrwała wierność Bogu, szczególnie zaś wierność w drobnych sprawach codzienności, ułatwia człowiekowi przeżywać swoje życie w odniesieniu do życia wiecznego. Taką postawę odkrywamy w żywotach świętych i błogosławionych. Wierność Panu Jezusowi odkrywamy również w życiu Służebnicy Bożej Rozalii Celakówny. Poprzez swoje własne świadectwa, które posłusznie przekazuje do ostatnich kierowników duchowych, możemy bez wahania stwierdzić, że na każdym etapie swojego życia okazywała całkowitą wierność Panu Jezusowi, mimo tak wielu trudności, z jakimi musiała się zmagać. Wierność w szczegółach życia codziennego, a także wierność w głębokim życiu duchowym, które prowadziła Rozalia, przełoży się także na okazywanie posłuszeństwa i wierności Panu Jezusowi w tajemniczych doświadczeniach mistycznych, jakie dzięki łasce Bożej stały się jej udziałem. Sam Jezus wielokrotnie wzywa Rozalię do takiej wierności, by mogła posłusznie realizować Jego świętą wolę. W ten sposób realizuje ona swoje wyjątkowe powołanie i wybranie, by odpowiadać miłością na nieskończoną miłość Pana Jezusa względem każdego człowieka i rozszerzać Jego królowanie w Ojczyźnie i świecie.

Czytaj dalej... "WRZESIEŃ 2021 r."